Hoi Rik
Leuk onderwerp! Gebruik je de I Ching zelf ook?
Zoals Frank al zei, de I Ching is geen godsdienst, maar het was één van de heilige boeken in het oude China (het oude China: wanneer was dat dan? Dat gaat iemand anders je vast vertellen hoop ik...). De grondslagen zijn taoistisch en confucionistisch. Ook taoisme en confucionisme zijn geen godsdiensten, maar filosofische stromingen, zoals je waarschijnlijk wel wist. Confucionisme is ontwikkeld door Confucius, een Chinese wijsgeer, en richt zich vooral de vraag hoe je een groep mensen zo harmonieus mogelijk kan laten samenleven. Staatsleer, maar volgens Confucius ook van toepassing op kleinere groepen zoals gezinnen. Hij gaat uit van een vaste rolverdeling op basis van iemands positie. Bijvoorbeeld vader heeft andere vaste bezigheden dan moeder, net als een vorst andere bezigheden heeft dan zijn minister. Heel kort door de bocht hoor, deze beschrijving.
Het taoisme is een filosofie met een meer onduidelijke oorsprong. Centraal staat het Tao, wat moeilijk te omschrijven is, maar onder andere te vergelijken is met een levenspad. Of bijvoorbeeld een rivier. Als je met je bootje de rivier af wil, is het van belang om in het midden te blijven. Niet teveel naar de ene kant, waar draaikolken zitten en versnellingen, niet teveel naar de andere kant waar het water bijna stilstaat. De I Ching kan helpen om in iedere situatie te bepalen hoe je het beste in het midden kunt blijven.
Maar: er zijn heel veel verschillende interpretaties en dat is ook ok. Dat is het ook het mooie van de I Ching, iedereen kan en mag er het zijne mee doen. Er is geen paus die zegt: zo is het en niet anders.
Groetjes en succes: Femke